Zostałeś zalogowany. Za X sek. strona zostanie przeładowana.
×zamknij
Korzystaj z serwisu jako: Dzięki temu otrzymasz treści dopasowane do Twoich potrzeb.
Zobacz również:
< powrót

Łączenie kropek (XVII)

autor: Piotr Tkacz
temat: muzyka współczesna

Witold Oleszak, czyli bardzo ciekawy muzyk sceny eksperymentalnej

Witold Oleszak, fot. archiwum prywatne

Witolda Oleszaka po raz pierwszy usłyszałem na początku 2005 roku na koncercie „Krzesło Eklektyczne” duetu Reportaż. Rok wcześniej Oleszak został zaproszony do współpracy przez lidera tego projektu, Andrzeja Karpińskiego. Pierwszy grał na instrumentach klawiszowych, drugi na perkusji sprzężonej z elektroniką. Po okresie swobodnej improwizacji muzycy zaczęli pracować nad działaniem w duecie.

Bazowali na drobnych motywach muzycznych, które nazwali „Bezsensory”, nagrali wiele sesji z muzyką na nich opartą. Wybrany materiał trafił na płytę pod tym tytułem, wydaną w 2005 przez ARS2. Tę wytwórnię prowadzi Henryk Palczewski, dziennikarz, aktywista, propagator muzyki awangardowej, alternatywnej. W szczególności interesuje go scena Rock in Opposition - nurt muzyki rockowej, który czerpał z osiągnięć współczesnej muzyki komponowanej i przeciwstawiał się przemysłowi muzycznemu. W Polsce przedstawicielem takiego myślenia był właśnie Reportaż, aktywny w różnych składach od 1982 r. i pod koniec lat 80. wydawany już przez Palczewskiego.

Również w 2005 r. Reportaż w postaci duetu otwierał poznański koncert kluczowej dla Rock In Opposition postaci, gitarzysty Freda Fritha.

Oleszak był członkiem Reportażu do 2010 r., w tym czasie zespół występował też z improwizującym perkusistą Chrisem Cutlerem.


Przedtem:


 


Przedtem:


 

 

 


Przedtem:


 

 


Przedtem:


Oleszak urodził się w 1970 r. i zaczął uczyć się gry na fortepianie w wieku 5 lat, by porzucić naukę po 10 latach. Wkrótce związał się z powstałą w 1986 r. grupą Krew, która do swoich koncertów włączała elementy teatralne. Potem na dłuższy czas zostawił wykonywanie muzyki i poświęcił się architekturze. W latach 1989-94 studiował na Politechnice Poznańskiej, jego pracą dyplomową była partytura graficzna. W tym czasie zresztą powstało ich więcej, Oleszak tworzył także muzykę dla teatru. Przez kolejne pięć lat studia architektoniczne kontynuował we własnym zakresie, jeżdżąc po świecie.

Grać zaczął ponownie w 2003 r., interesują go nie tylko elektroniczne instrumenty klawiszowe, ale też akustyczne, zwłaszcza te, które są podniszczone, wysłużone lub nawet zepsute. Takie instrumenty dają szansę na odnalezienie nowych brzmień, Oleszak szuka ich też preparując fortepiany i pianina (wkłada rozmaite przedmioty w struny, przez co osiąga dźwięki perkusyjne) oraz budując własne instrumenty.


Potem:


W 2009 r. zaczął grać ze skrzypaczką Anną Zielińską, która nie tylko wykonuje muzykę współczesną, ale jest również zainteresowana improwizacją, razem wystąpili m.in. w 2011 r. na festiwalu KODY. W tym samym roku Oleszak spotkał się też z uznanymi improwizatorami: perkusistą Rogerem Turnerem i kontrabasistą Peterem Jacquemynem, co stało się początkiem dłuższej współpracy.

2012 r. był bardzo owocny dla Oleszaka. Niemal równocześnie wyszły dwa albumy: „Over The Title" z Turnerem oraz „Divided by 4" z Fredem-Lonberg Holmem (wiolonczela), Adamem Gołębiewskim (perkusja) i Piotrem Mełechem (klarnet basowy). Pierwszy z nich zawiera muzykę w większości bardzo abstrakcyjną, czasem nawiązującą do współczesnej kameralistyki. Płyta kwartetu to propozycja z rejonów free-jazzu, która jest interesująca zwłaszcza dzięki kontrastom tworzącym się w dialogach zróżnicowanego zestawu instrumentów.

Również w 2012 r. z inicjatywy Oleszaka wystąpił w Poznaniu The Broken String Ensemble, do którego oprócz Zielińskiej i Jacquemyna zaprosił wiolonczelistkę Audrey Chen, sam grał tutaj na zepsutych skrzypcach.

Oleszak występował też dwukrotnie (2012, 2013) na poznańskim festiwalu muzyki improwizowanej FRIV, gdzie grał m.in. z Olivierem Toulemonde, Thomasem Charmetant, Johnem Hegre i Fryderykiem Liskiem.

W kwietniu bieżącego roku w końcu publiczności zaprezentował się utworzony w 2009 r. zespół RAL7024, w którym Oleszak gra na różnych instrumentach, a towarzyszą mu Robert Broniarz (perkusja, gitara akustyczna, przedmioty) i Robert Gogol (urządzenia cyfrowe, kontrolery własnej konstrukcji). Nagrań tria można posłuchać tutaj http://www.ral7024.com/

Piotr Tkacz

tagi:
drukuj pdf

zobacz również:

Łączenie kropek (XIV) +dodaj do schowka
Wiecej o muzyce

Paul Wirkus, jedna z najciekawszych postaci na niemieckiej scenie eksperymentalnej

Łączenie kropek (XVII) +dodaj do schowka
Wiecej o muzyce

Witold Oleszak, czyli bardzo ciekawy muzyk sceny eksperymentalnej

Łączenie kropek (XV) +dodaj do schowka
Wiecej o muzyce

O Brazylijczyku Chico Mello